Polityka leśna - wprowadzenie

       Obecnie cele polityki leśnej Polski oraz zadania służące ich realizacji zostały sprecyzowane wydanym przez Ministerstwo Ochrony środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa zatwierdzonym przez Radę Ministrów w kwietniu 1997 roku dokumencie pt. ,,Polityka Leśna Państwa” Zgodnie z treścią tego dokumentu ,,nadrzędnym celem polityki leśnej jest wyznaczenie kompleksu działań kształtujących stosunek człowieka do lasu, zmierzających do zachowania w zmieniającej się rzeczywistości przyrodniczej i społeczno – gospodarczej warunków do trwałej w nieograniczonej perspektywie czasowej wielofunkcyjności lasów, ich wszechstronnej użyteczności i ochrony oraz roli w kształtowaniu środowiska przyrodniczego zgodnie z obecnymi i przyszłymi oczekiwaniami społeczeństwa"

Politykę leśną w Polsce realizują:
  • Wojewodowie w lasach prywatnych w zakresie doskonalenia zrównoważonego użytkowania lasów  i ich zasobów oraz poprawy stanu lasów prywatnych i nadzoru nad nimi;
  • Dyrektor Generalny Lasów Państwowych w zakresie doskonalenia metod gospodarowania w lasach  państwowych i ich użytkowania, pozwalających na realizację wszystkich wskazanych przez politykę leśną państwa funkcji lasów;
  •  Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w zakresie wdrażania w procedurach planistycznych zasad  urządzania lasu, skierowanych na osiąganie celów wielofunkcyjnego gospodarstwa leśnego orazmonitorowanie stanu zasobów leśnych i stanu lasów
Partnerami w realizacji polityki leśnej państwa są jednostki administracji państwowej i samorządowej odpowiedniego szczebla
  • administracja wojewódzka w zakresie polityki przestrzennego zagospodarowania terenu województw w sposób gwarantujący lasom maksymalną ochronę (ochrona środowiska, zalesienia, zadrzewienia)
  • administracja lokalna i samorządy w zakresie bezpośredniej współpracy z nadleśnictwami i wzajemnej partycypacji w procesach planistycznych (plany urządzania lasów, plany przestrzennego zagospodarowania gminy, plany ochrony parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych), w programach podnoszenia poziomu wiedzy i świadomości ekologicznej społeczności lokalnej.
W polityce leśnej uczestniczą:
  • związki zawodowe działające w obszarze leśnictwa w zakresie ich obowiązków statutowych
  • uczelnie i Instytuty leśne przez podejmowanie i realizację badań w zakresie ekologicznych i społecznych funkcji lasów oraz harmonizację z nimi technologii i metod produkcji, a także w zakresie  realizacji programów edukacji przyrodniczo – leśnej społeczeństwa oraz kształcenia kadr  dla leśnictwa
  • leśne stowarzyszenia naukowo – techniczne (Polskie Towarzystwo Leśne, Stowarzyszenie Inżynierów  i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa) w zakresie popularyzacji wiedzy leśnej, kreowania  opinii i propozycji odnośnie polityki leśnej państwa;
  • prasa leśna i wydawnictwa leśne w zakresie informacji o lasach, szkolnictwie i polityce leśnej państwa.
Szczególną rolę w stanowieniu polityki leśnej państwa spełniają:
  • Sejm i Senat w zakresie stanowienia prawa leśnego, odpowiednich zabezpieczeń dla polityki leśnej  w budżecie państwa, kontroli realizacji postanowień polityki leśnej i polityki ekologicznej państwa oraz  wdrożenia zasad zrównoważonego rozwoju;
  • Rząd w zakresie realizacji we wszystkich sektorach polityki ekologicznej państwa, zwłaszcza redukcji  zagrożeń dla lasów.